Secret – Vision

07/02/2012

Það hafa margir heyrt um The Secret og hvernig á að gera Vision board. Flestir vita líka að ef maður skrifar niður markmiðin sem maður hefur þá eru miklu miklu miklu meiri líkur á að maður nái þeim eða fái það sem maður vill. Ég byrjaði fyrir löngu síðan að gera “vision board” í tölvunni.

Bjó til möppu á desktoppinu sem heitir einfaldlega ‘vision’ svo þegar ég finn eitthvað á netinu sem mig langar í eða eitthvað sem veitir mér innblástur þá seiva ég það í þessa möppu. Af og til scrolla ég svo í gegnum alla möppuna og skoða hvað ég er búin að setja í hana. Svo dett ég inn á myndir sem ég hef sett inn fyrir löngu og hef svei mér þá ‘secretað’ til mín.

Hér eru nokkrar myndir úr þessari möppu. (það eru um 1000 myndir í möppunni)

Það besta við þetta er að maður getur sett hvað sem er. Fundið myndir á google eða bara þegar maður dettur inn á síður sem maður fílar. Pinterest og Weheartit eru síður sem eru í miklu uppáhaldi hjá mér og alveg sjúklega mikið af flottum myndum þar.

Farðu að vision-a! Ég lofa að það mun vera þess virði! Svo er alltaf hægt að prenta út og setja upp á alvöru ‘vision board’ eða bara skella nýrri mynd á desktoppið í tölvunni á hverjum degi úr þessum fólder þar sem allar myndirnar eru í.

Enjoy

R

Gott skott

31/01/2012

Skottið mitt er fine. Mér er eiginlega alveg sama þótt einhverjum finnist það kjánalegt af mér að segja þetta svona beint út en af hverju má maður ekki bara vera ánægður með góðu hliðarnar? Hehe – ég er allavega ánægð með skottið! Það er bútí fæn bara!

Hér eru nokkuð ráð til að fá gott skott. (.. og já ég fer eftir þessu)

* Hnébeygjur – hnébeygjuhopp – hnébeygjur með lóðum – wide hnébeygjur (fætur lengra sundur)

* Jane Fonda æfingin

* Framstig, afturstig og uppstig

* Hjóla – spinning – hjóla svo meira

* bringusund

* sleppa sykri í mataræðinu

* drekka nóg af vatni

* Dove self tan – ójá, skottið lítur betur út þannig! allavega á ströndinni og í lauginni

Farðu eftir þessu or your ass is grass.. or will pass.. and build some mass.. ok hætt að ríma.

Bútey-out

Hlustaðu

09/01/2012

Hvern einasta dag heyrum við og sjáum hluti sem við kannski hlustum ekki, né horfum á. Af hverju ættir þú að vera eitthvað sérstaklega að horfa á hellurnar í götunni sem þú ert að labba á eða hlusta á hljóðið í strætó sem er að keyra framhjá? Þetta er jú allt bara þarna og engin ástæða fyrir því. Eða hvað?

Ég hef lesið margar góðar bækur og ein þeirra heitir ‘The Power’. Þessi bók er framhald bókarinnar ‘The Secret’ sem margir kannast kannski við og ef til vill hafa lesið. ‘The Power’ snýst um það hvernig hægt er að nota þennan magnaða styrk til þess að breyta lífinu til hins betra fyrir þig og alla í kringum þig. Jú, þetta snýst um að hugsa jákvætt um allt og horfa í kringum sig og hlusta á það sem gerist í lífinu.

hvíta hjarta tattooið mitt sem minnir mig á ást. svarta akkeris tattoo vinkonu minnar sem minnir hana á von.

Allt sem gerist í kringum þig er að gerast í kringum ÞIG. Þú finnur ekki lyktina af góðu súpunni hennar ömmu nema þú farir til hennar þegar hún er að búa hana til. Þú tekur ekki eftir ástfangna parinu vera að kyssast á Austurvelli, ef þú ert heima hjá þér að horfa á sjónvarpið á meðan. Þú heyrir ekki fuglasönginn ef þú labbar í gengum skóginn með ipodinn í eyrunum að hlusta á Beyonce. Allt sem við sjáum, heyrum og finnum eru skilaboð til okkar. Mjög fáir taka bara eftir því. Ef þú labbar framhjá manneskju á götunni sem er að springa úr gleði, þá er lífið kannski að segja við þig “sjáðu, það er hægt að vera glaður í dag. Cheer up”. Ef þú heyrir tvær manneskjur vera að tala saman um það hvað veðrið er svakalegt úti, er lífið og alheimurinn þá kannski að segja við þig “klæddu þig vel þegar þú ferð út”?

Við erum öll það mismunandi að við getum séð og heyrt sömu hlutina og samt eru það mismunandi skilaboð til okkar. Ef þú hlustar og horfir þá kemstu fljótt að því hvað er verið að segja þér. Hellurnar í götunni? Jú, þær eru líka að tala til okkar. Ef þú horfir niður og sérð hellurnar sem þú ert að labba á hlustaðu þá. Ég var að labba í Austurstræti rétt fyrir jól og tók eftir hellunum sem ég var að labba á. Ég tók meðvitaða ákvörðun um að hlusta á hvað væri að gerast. Ég fór allt í einu að muna eftir þeim tíma þegar maður var lítill og mátti ekki labba á strik. Ég tók mig til og labbaði ekki á strikin á milli. Ég fór líka að hugsa, Ragga, af hverju ertu að horfa svona mikið niður? Ég gerði mér grein fyrir því að ég væri að strunsa í gengum þvöguna af fólki sem var að kaupa jólagjafir og að ég væri ekki að njóta lífsins neitt svakalega mikið á þessari hraðferð minni. Ég leit upp, horfði í kringum mig. Sá jólaljósin og brosandi fólk með poka og jólagjafir. Ég sá nokkra stráka standa fyrir utan English pub að syngja, hálf illa en samt í mikilli gleði. Væntanlega útaf flæðinu af jóla Tuborg sem þeir voru að njóta þarna í góðra vina hópi. Ég brosti og hélt áfram ferð minni og hugsaði, ég þarf oftar að hlusta.

Ég geri þetta meðvitað og að sjálfsögðu gleymi ég mér stundum. Það er ekki auðvelt að vera alltaf “alert” og vakandi fyrir öllu sem er að gerast. En jafnvel þótt það gerist kannski bara einu sinni á dag hjá mér að ég man að ég ætla að hlusta og taka eftir því sem er að gerast, þá endar það alltaf með mini-lexíu fyir mig. Klæddu þig betur, leiktu þér oftar, vertu glöð núna.

Í bókinni ‘The Power’ talar höfundur einnig um að láta alheiminn sýna sér og minna sig á að það er allt gott og ást er að fylgja þér með því að sýna þér eitthvað ákveðið sem þú tengir við góða hluti. Höfundurinn lýsti því í bókinni að í hvert skipti sem hún sér ljós í augunum, þeas. ef að hún fær sólarljós í augun eða þegar hún kveikir á símanum sínum í myrkri og fær ofbirtuna, þá sé alheimurinn að minna hana á að ástin fylgi henni og að allt sé gott. Hún ákvað að ljósgeisli myndi vera það sem myndi minna hana á ástina. Ég valdi mér tvo hluti sem minna mig á að allt er gott og alltaf þegar ég sé þessa tvo hluti brosi ég mínu breiðasta og man ástina. Hvort sem að það er eitthvað sem þú gætir séð, heyrt eða fundið á einhvern hátt, prófaðu að velja þér eitthvað sem þú tengir við góðar minningar. Hvort sem það er að í hvert skipti sem þú sérð hund eða í hvert skipti sem þú heyrir barn hlæja þá er það þarna til að minna þig á að allt er gott.

Mundu svo að spara ekki brosið þegar það gerist. Alheimurinn er miklu meiri vinur þinn heldur en þig grunar. Þú sérð það þegar þú byrjar.

Ást.

Takk fyrir mig

30/12/2011

Þegar ég kveð þetta ár og æskuheimili mitt í mýrunum í Garðabæ, er ég full þakklætis.

Árið var, svo ég tali nú bara hreint út, drulluerfitt. Það byrjaði með rosalegustu veikindum sem ég hef bara upplifað, lungnabólgu og veseni og ég var ekki mjög bjartsýn á allt svona þegar fór að vora. Það gekk ekki nógu vel að æfa og ég var alltaf þreytt og hálf slöpp.

Ég náði samt að koma mér í gegnum sumarið, æfði helling og stóð mig bara ágætlega. Keppti meðal annars í Liechtenstein, Mónakó, Frakklandi, Kína og æfði í Singapore. Sumarið var skemmtilegt og þrátt fyrir að finna alltaf örlítið fyrir veikindum og þreytu var ég mjög ánægð með árangurinn.

Síðan tóku við mikil ævintýri og ég fékk að ferðast á framandi slóðir. Afríku. Það var rosalegt að sjá það. Gíraffar og fílar. Ég elskaði það. En lífið í Suður Afríku var ekki létt. Það voru rosalegar æfingar og endalausir þrektímar. Ég var alveg uppgefin, þrátt fyrir að vera mjög sátt við að fá svona góða þjálfun og ná að einbeita mér svona vel.

Svo æfði ég í Berlín, heima á Íslandi og Flórída. Keppti í Hollandi í desember og kom svo heim og fékk mér konfekt yfir jólin á milli æfinga.

Árið er svo að enda með því að ég er að flytja úr húsinu sem ég ólst upp í og í nýtt hús hérna í Garðabænum með familíunni. Mamma og pabbi eru búin að vera þrusu dugleg að innrétta nýja húsið og ég hlakka til að vakna á nýjársmorgun í nýju húsi, full af bjartsýni fyrir árið 2012.

Ég vil þakka öllum sem stóðu við bakið á mér á þessu ári! Ég fékk góða styrki sem komu mér út að keppa og æfa! Margar góðar hvatningar bárust og það er ómetanlegt að fá stuðning einsog ég hef fengið, hvort sem það er í formi fjárstuðnings, vöruútekta, matarstyrks eða hvatningar.  Ég gæti aldrei gert þetta án ykkar allra!

Takk fyrir mig!

*
*

*

Hér eru nokkrar myndir frá árinu 2011

Gleymdi að taka af mér medalíurnar þegar ég hoppaði í sturtu. Á Smáþjóðaleikunum í sumar.

Komst að því að þegar manni leiðist að hanga í sólbaði er best að fara í “Active Tanning” – Eftir Smáþjóðaleikana.

Besta leiðin til að stunda “Active Tanning” er að fara í strandblak, jafnvel þótt maður sé ekkert góður og segir svipurnn á mér allt sem segja þarf þarna. “úbbs sorry ég bara missti bolltann í sandinn, mæ baad”

Besti herbergisfélagi EVER. Sundferðalögin eru bara ein stór hlátursprengja með þetta gull í næsta rúmi.

það er “möst” að taka eina svona þykjustunni stjörnumynd þegar maður er í Mókanó!

Þa er líka “möst” að klípa í einn rass í Mónakó!

Ferðaþreytt og mjög mygluð! Svona er “glamúr” líf sundmanns stundum

Þessi fallega kona eldaði mikið ofaní mig á árinu! (já ég borða mikið) Takk ást! þú ert best!!!!

Var alveg 10metra há í Útilíf. Það er alltaf gaman að vera stór!

17.júní með mömmu minni. Hún er best!

Við æfingar í Singapore.

Undurfögur sjón í Afríku! Ég elska fíla!

Hoppaði út úr flugvél með þessum í Flórída!

Rosaleg afmælisgjöf frá BESTU dúllum í heiminum :*

og morgunmaturinn klikkaði aldrei! mmm

*

2012 má koma núna

*

Það sem þarf..

17/12/2011

Íþróttamenn kannast kannski við þetta. “Góði Guð! Viltu leyfa mér að standa mig vel í dag? Ég skal gera hvað sem er, bara ef ég stend mig vel. Set met. Skora mark. Ná lágmarkinu. Fæ gullið. Takk!” Ég hef séð íþróttamenn (oftast hlaupara einhverra hluta vegna) kyssa krossinn sem þeir eru með um hálsinn eða líta upp (að sjálfsögðu að tala við Guð eða einhvern æðri mátt) og treysta á máttinn til að hjálpa líkamanum og huganum í gegnum ‘the race’.

Ég hef hugsað svolítið um þetta. Jú, ég hef líka beðið Guð um hjálp og lofað því að gera hvað sem er fyrir góðan árangur. Er ég samt tilbúin að gera hvað sem er? Ég get ímyndað mér að Guð svari svona “Elsku barn, þú færð allt sem þú vilt, æfðu bara nóg. Það er það eina sem þú þarft að gera!”  Jááá? Æfa bara nóg? Þú segir nokkuð. Ég get það svo sem. Ég er að hugsa um að prófa það. Takk.

Verðlaunin fyrir að æfa vel og ná markmiðum sínum eru mörg.

Sú góða tilfinning þegar persónulegum markmiðum hefur verið náð er mögnuð. Maður getur hent handklæðinu yfir hausinn á sér og grátið smá í einrúmi yfir því að vera búin að ná árangrinum og vitað að allar æfingarnar hafi borgað sig og maður getur loksins slakað á og notið þess vel.

Það sem maður fær frá þeim sem standa manni næst er yndislegt. Þegar árangri hefur verið náð þá eru þeir sem hafa horft uppá mann daglega grenja, öskra, blæða eða blóta, hvað ánægðastir. Þjálfararnir. Mamma og pabbi. Vinirnir. Styrktaraðilarnir. Það er einstaklega góð tilfinning að vita að maður hefur gert alla í kringum mann stolta.

Vitandi það að maður getur einn daginn sýnt börnunum eða barnabörnunum allar úrklippurnar úr blöðunum og sagt þeim frægðarsögur af því þegar maður var bara alveg ‘asskoti’ góður íþróttamaður. Örugglega góð leið til að fá krakkana til að taka lýsið sitt einn daginn. “Jú þú verður að taka lýsið þitt, amma gerði það alltaf og sjáðu, hún fór á Ólympíuleikana” Klikkar örugglega ekki.

Einu sinni var mér sagt að það væri kalt á toppnum. Ég er ekki sammála því. Jú, ég hef fengið minn hluta af skítkasti í gengum árin. Ég er nátturulega hræðileg manneskja fyrir að standa mig vel af og til, er það ekki? Bull og vitleysa. Ég er ekki saklaus manneskja. Ég hef aldrei vísvitandi verið vond við neinn og þegar ég stend sjálfa mig að því að tala illa um einhvern þá hugsa ég mig alltaf um og kemst oftast að þeirri niðurstöðu að ég er bara öfundsjúk. Ég hef líka verið gagnrýnd fyrir að “þykjast” vera módel. Heyrði það á förnum vegi “hvað þykist hún eiginlega vera, eitthvað módel” og hló mig máttlausa yfir því. Ég veit ekki hvað módel eru annað en fólk sem situr fyrir og fær greitt fyrir það. Það virkar fyrir mig að minnsta kosti og borgar bensínið. En kalt á toppnum? Ég held ekki. Ef maður einblínir á það neikvæða sem fólk hefur að segja um mann án þess að muna að flestir sem þekkja mann ekki og tala illa um mann eru bara öfundsjúkir eða leiðist allsvakalega í lífinu, þá gengur dæmið aldrei upp.

Gerðu það sem þarf til og þú munt uppskera eins og þú sáir. Mundu samt að “það sem þarf” er ekki alltaf fleiri og erfiðari æfingar. Ég þekki fólk sem æfir einsog brjálæðingar og ná samt ekki árangrinum sem þau vilja. Þá er það sem þarf góð hvíld á milli eða bara aðeins að slappa af og njóta ferðalagsins að medalíunni betur.

Góði Guð! Takk fyrir mig!

Ragga

Æfingar og æfingar

08/12/2011

Síðan í sumar hef ég verið að æfa. Ég fór til Suður Afríku, Þýskalands, Bandaríkjanna og var hér heima. Ég náði mjög góðum takti í æfingunum og hef verið að bæta við alls kyns styrktaræfingum sem eiga eftir að skila sér. Til dæmis fór ég í Crossfit í Bandaríkjunum og hélt að hendurnar á mér myndu bara detta af.

Ég fór að keppa í Hollandi um síðustu helgi. Ég var ákveðin og í góðu formi. Ég var í mikilli afneitun við kvefinu og hóstanum sem var búinn að hrjá mig í 2 vikur. Ég ætlaði bara samt að fara og synda vel. Ég synti ekki alveg nógu hratt og á milli æfinga og keppna var þjálfarinn minn, Jón Oddur, ekki par hrifinn af því hvað ég hóstaði mikið. En svona fer að sjálfsögðu í reynslubankann og ég hef bara meiri vilja og löngun til að halda mér og heilsunni í lagi fram yfir leikana á næsta ári.

Komin heim á klakann!

Æfingarnar halda áfram. Ég er hér heima um jólin og milli þess sem ég ætla að stelast í lakkrístoppa og súkkulaðibita smákökur ætla ég að vera í lauginni og inni í Hreyfingu. Ætli ég skelli mér ekki á Saffran af og til, bara svona til að fá eitthvað hollt og gott í kroppinn í leiðinni. Svo er bara stutt í Ólympíuárið. Það verður rosalegt fjör, það ár. Það er bara að spýta í lófana og vona að maður geti æft æft æft og æft..

Ragga

Veturinn hafinn

27/10/2011

Það eru 9 mánuðir í Ólympíuleikana. Þessi vetur er sko hafinn. Það er mikið um æfingar og örugglega jafn mikið um “behind the scenes” vinnu í gangi. Borða, sofa, hvíla, teygja, þrek, lyfta.. þetta skiptir allt jafn miklu máli. Ég viðurkenni það að það er örlítið erfiðara að vakna í dimmu og aðeins erfiðara að fara úr heitri sturtu og hlaupa út í laug hérna heima heldur en í Afríku.

Ég keppti um síðustu helgi og náði að synda helling af greinum bara alveg nokkuð vel. Bjóst ekki við því að ná Evrópumeistaramótslágmörkum í bringusundi en svona er að vera búin að æfa einsog brjálæðingur í Afríku síðustu mánuði. Ég er samt orðin gömul (27 ára síðan á mánudaginn síðasta) og helgin fór aðeins með mig. Að keppa í mörgum greinum er auðvelt þegar maður er yngri. Ég var alveg að drepast úr harðsperrum og þreytu.

Það eina sem mig dreymdi um alla helgina á milli greina var að heimsækja stelpurnar hjá Líkamslögun og láta djúpnudda blessuðu þreyttu gömlu vöðvana mína! Þær eru alveg að gera sig fyrir íþróttaskvísu einsog mig með hrukkur!

http://likamslogun.is/

Mæli sko með þessu!

Gullmedalían er the GOAL!

Lúkkið eða kúlið

15/10/2011

Ég er ekki þekkt fyrir að vera mikil gella dags daglega! Risa hettupeysa af litla bró, hlírabolurinn sem ég svaf í nóttina áður, þæginlegar buxur og boots. Hárið blautt í hnút og ekki vottur af maskara né gloss.

Það er að segja dags daglega!


Svakalega er samt gaman að gella sig aðeins upp. Ég nýt þess í botn þegar ég get! Ég er komin heim í smá stund núna, vinna smá til að eiga fyrir æfingum og knúsa litlu frændur aðeins. Öll mín föt eru sumarleg núna og allar buxurnar mínar eru með hnjágötum. Ég veit ekki alveg af hverju. Ég þarf að fara að róta í gömlum fötum af systur minni til að finna mér eitthvað til að fara í. Varla fer ég að versla föt núna. Allir aukapeningar fara í mat og æfingatengda hluti ss. flug og lestarferðir.

En hvað skiptir máli? Lúkkið? Eða Coolið?

Spakur maður spurði mig að þessu þegar ég sagðist vilja læra betur á gítarinn. Hann frændi minn var að blúsa og ég sagði honum að ég ætlaði sko að fara að æfa mig. Hann rétti mér gítarinn og ég rétti hann til baka. “Nei, ég er með gervineglur sko” Svipurinn á manninum! Hann átti ekki til orð! Sagði svo við mig, “hvað skiptir meira máli Ragga? Lookið eða coolið?”

Í þeim töluðu orðum beit ég neglurnar af mér og byrjaði að glamra á blessaða gítarinn.

Það skiptir mig ekki máli að vera pæja á hverjum degi. Það er miklu meira cool að synda í úrslitum á Ólympíuleikum.

Ragga

Bless í bili elsku Afríka

10/10/2011

Þá er ferðinni heitið til Berlínar.

Hrikalega á ég eftir að sakna Afríku. En ég verð hér um jólin svo það er ekki langt í “sumarið” mitt aftur.

Með fallegri hlutum sem ég hef séð, Afríkufíllinn!

Alltaf gott að vita!

Að þjálfa krakkana! Á eftir að sakna þeirra extra mikið!

Stelpurnar mínar. Lizel og Charlene! Ekki annað hægt að gera en að fá sér blackberry svo ég geti talað frítt við þessar elskur!

Að þjálfa með kallinum mínum <3

Að kveðja krakkana eftir æfingu

í hláturskasti með Charlene!

Knúserí með Milu!

Einbeitti þjálfarinn!

Takk fyrir mig í bili Suður Afríka. Ég tek heim með mér smá Biltong og rautt!

ath. engar myndir teknar meðan ég var að æfa sökum þess að.. ég var að æfa. Þreytt og sátt fer ég í eitthvað rugl æfingadæmi í Þýskalandi í smá stund og held svo áfram á Íslandi í smástund!

Ra

það kostar svita og blóð...

það kostar svita og blóð…

29/09/2011

…og nokkrar krónur

að ætla sér stóra hluti. Ég ætla mér mjög stóra hluti næsta sumar. Undirbúningurinn fyrir leikana er sko hafinn í lauginni og hausnum. Ég er að synda meira en ég hef gert í mörg ár og það er ótrúlega mikið um að vera í þjálfuninni sem er að fara að skila góðum hraða í lauginni. Ég er einsog er í Afríku að æfa. Ferðinni er heitið til Þýskalands í október til að æfa ennþá betur. Það að æfa svona mikið þýðir að maður getur ekki unnið með því, þótt glöð myndi ég vinna allan daginn. Margir íþróttamenn fá borgað fyrir að æfa en það er ekki raunin með flesta sundmenn. Við þurfum að finna peninga og betla útum allt. Ég er ekki mikið fyrir betlið en þegar maður ætlar sér eitthvað og er tilbúinn að gera allt sem þarf til að ná þeim árangri, þá þarf maður bara að komast yfir það að þora því ekki.

Ég þarf ykkar hjálp elsku vinir

Ég leita eftir stuðningum til að geta æft í 10 mánuði í viðbót án þess að þurfa að setja pásu á að æfa, með betri þjálfurum í heiminum, til þess að fara að vinna heima. Ef einhver sem les þetta blog veit um fyrirtæki eða einstaklinga sem eru í því að styrkja íþróttamenn til árangurs, væru upplýsingar um þá mjög vel þegnar. Einnig ef þið hafið einhverjar upplýsingar um leiðir fyrir sundpíu einsog mig til að fjármagna svona keyrslu, þá yrði ég gríðarlega glöð að fá að heyra í ykkur.

Ísland er lítið land. Það þarf ekki að segja neinum sem þaðan er. Við erum fá en alveg með eindæmum góð. Að vera frá Íslandi á stóru móti einsog Ólympíuleikunum þýðir alveg helling. Við gerum okkar, gerum okkar, gerum okkar besta! og með smá hjálp frá vinum (eða einsog bítlarnir sungu svo lystivel, with a little help from my friends) getum við gert aðeins betur en það, því það er það sem þarf. Vá, var ég að blanda of mörgum lögum inn í þetta þarna? haha

Ef þið hafið góð ráð handa gellunni þá er emailið mitt ragga@cold.is

ég er tilbúin að halda fyrirlestra um mataræði, markmiðasetningu, árangur og heilsu almennt, ef einhver hefur áhuga á, td. fyrir fyrirtæki eða hópa. Ég kann líka smá í sundi svo ég get líka kennt starfsmönnum eða hópum sund.

Margt smátt gerir eitt stórt.

Takk fyrir mig

*

Ragga


WordPress Appliance - Powered by TurnKey Linux